Przemiana form malarskich
psycholog Szczecin Obserwacja przemian form malarskich od XV wieku każe zauważyć stopniowe odkrywanie zjawiska światła dla malarstwa i roli światła w obrazie. Dzieła mistrzów weneckich XVI wieku, zwłaszcza Tycjana, ukazują odkrycie względności barwy i wzajemne przyporządkowanie barwy i światła. Ta barwa wrażeniowa \\\\\\\"widziana\\\\\\\", a nie tylko lokalna, staje się czynnikiem budującym płaszczyznę u wielu mistrzów baroku. Podobną ewolucję jak rzeźba i architektura przeszło malarstwo - od form statycznych do ruchliwych, pełnych dynamiki; od ogólnych, klasycznych ideałów i norm do silnego subiektywizmu i różnorodności ujęcia. Warto tutaj przynajmniej wspomnieć, że na XVII wiek przypadają, równocześnie z empirycznymi odkryciami artystów malarzy, pierwsze naukowe już rozważania nad światłem i barwą. Kepler zajmuje się zjawiskiem refrakcji światła, Newton przeprowadza doświadczenia nad rozszczepieniem światła białego na barwy widmowe, nad odbiciem, załamywaniem i uginaniem się światła. Jego traktat Nauki optyczne nie był jednak znany artystom jemu współczesnym, wydany w 1705 roku oddziałał na artystów XVIII i XIX wieku. Ustka
